اولین تجربه من از نمایشگاه کتاب تهران تجربه ای بود با احساسات متناقض .چیزی بین سرخوشی ناشی از دیدن کوهی از کتاب و حس خفگی ناشی از کمبود اکسیژن.حسی بین کرختی شیرین انگشتان دست و درد شدید کمر. این وط چند سوال به ذهنم رسید.واقعن چی این نمایشگاه بین المللی بود؟جای مناسب تری برای برگزاری این نمایشگاه نبود؟نصب ماکت ماهواره امید چه مناسبتی داشت و چه فایده ای؟پدافندغیرعامل؟تهویه؟این جمعیت؟همین.
